رشد قارچ گونه رستوران های ایرانی در مالزی واقعا" جای بررسی و تعمق دارد. رستورانهایی که با صرف هزینه های بسیار زیاد و دکوراسیونهای چند هزار رینگیتی حتی به اندازه یک قهوه خانه کوچک مالایی هم مشتری ندارند و بعد از چند ماه دوباره دست به دست شده و به یک ایرانی بیچاره دیگر واگذار می شوند.
سالهاست که ما ایرانی ها به یک نوع تجارت و یک روش بازار عادت کرده ایم و هرگز به فکر تغییر و هماهنگی با محیط جدید خود نیستیم. قبول نمی کنیم که طیف وسیعی از خارجیان اعم از مالایی و غیر مالایی علاقه ای به پلوهای خشک و کبابهای کوبیده چرب ندارند. نمی خواهیم قبول کنیم که اینها اصلا نمی فهمند قورمه سبزی یعنی چه. نمی خواهیم روش های جدید بازاریابی را بکار بگیریم . و هر روز شاهد بازگشایی چند رستوران در مالزی و هم زمان ورشکستگی چند رستوران دیگر هستیم و من بعد از چند سال هنوز راز و فرمول این موضوع را کشف نکرده ام.
در چند ماه اخیر با بسیاری از انها روبرو شده ام و با اینکه کسادی کار رستوران قبلی را می بینند باز هم اصرار به خرید رستوران دارند.
یکی از حرفهای جدید در مالزی اوردن سر آشپز ار رستوران البرز تهران است. بعضی از رستورانها نیز به داشتن سر آشپز سابق رستوران البرز اقتخار می کنند و از آن برای تبلیغ استفاده می کنند
براستی این رستوران البرز چند تا سراشپز داشته که دهها نفر از انها فقط در مالزی مشغول کار هستند. تا جایی که من یاد دارم شغل سر آشپزی یکی از مشاغل بابازار کار خوب در ایران و حقوق و مزایای آن از مدیرعامل ها هم بیشتر است.
شاید هم این رستوران دانشکده سر آشپزی باز کرده و ما خبر نداریم
